Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8154 K.2020/6670

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü 21:14 sıralarında azami hız sınırı 50 km/sa olup aydınlatması olan bölünmüş üç şeritli kuru asfalt yolda, meskun mahalde, 1,31 promil alkollü vaziyette olan sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla sağ şeritte seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde,... idaresinde olup arızalanan, dörtlü flaşörleri yanar halde ...'ın ittiği aracın arkasına kendi aracının ön kısmıyla çarparak sanığın asli kusurlu olarak .... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,