Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8213 K.2020/6870

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hüküm kurulduktan sonra dosyanın yeniden ele alınamayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına yönelik 11.05.2016 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın idaresindeki araçla gündüzün meskun mahaldeki çift yönlü yolda seyri sırasında kaza mahalli olan “T” kavşağa geldiğinde sola doğru dönüş yapmak istediği sırada sağından karşı yönden seyrinde olan motorsiklete çarpması sonucu motorsiklette bulunan iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına doğrultu değiştirme manevralarına uymaması sebebiyle asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusura yönelik, mahalli Cumhuriyet savcısının ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Kazada yaralanan müşteki ....’in 14.10.2015 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında; sanığın, soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu bildiren müşteki Çağlar’ın yaralanmasına sebebiyet vermek biçimindeki eylemi nedeniyle TCK’nın 89/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,