Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8300 K.2021/2303

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü, gece vakti aydınlatmalı, meskun mahal içi 7 metre genişliğinde bölünmüş asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki sepetli motosiklet ile seyri sırasında, yaya geçidinde karşıdan karşıya geçen katılan yayaya çarpması neticesinde katılanın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verildiği, ancak;

Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, 10.03.2015 tarihli hükümden sonra katılan vekilinin 13.04.2015 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiklerini beyan ettiği, sanığın 02.01.2014 tarihli celsede alınan savunmasında şikayetten vazgeçme olursa kabul edeceğini belirttiği, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla;