Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8341 K.2021/5

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 19:00 sıralarında sanık ...’in sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde aracının sol ön kısımları ile seyir istikametine göre sol tarafından park halinde olan araçların arasından kaplamaya giren 2004 doğumlu katılan yaya ...'e çarparak vücudunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, katılanın araçların seyir durumlarını yeterince kontrol etmeden park halindeki araçların arasından kaplamaya girdiği, kendi can güvenliğini tehlikeye düşürdüğü,

ilk geçiş hakkını sanık sürücünün sevk ve idaresindeki araca vermediği olayda yaşı nedeniyle belirtilen davranış faktörleri sonuç üzerinde asli derecede kusurlu olduğu, sanığın kazanın oluşumunda atfı kabil kusuru bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,