Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8381 K.2021/623

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanık idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, üç şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz yolda, gündüz vakti sol şeritte seyir halindeyken; seyir istikametine göre yolun sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçişini tamamlayan katılanın, aniden tekrar yola girmesi ile sanığın katılana çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanın hayati tehlike geçirecek ve 6. derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanması ile neticelenen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayda kusurunun bulunmadığı kabul edilen sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığa yüklenen suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının (1.) paragrafında yer alan "sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın müsnet suçtan, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca" ibaresinin kaldırılarak,