KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/8579 E., 2021/3224 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki motosikletle yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, hız limitinin 50 km/s olduğu, düz, eğimsiz yolda, gece vakti seyir halindeyken dönel kavşağa geldiğinde; kendisine hitaben yanan kırmızı ışıkta geçiş yaparak, seyrine göre sağından gelerek düz devam etmekte olan katılanın idaresindeki araçla çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek ve 6. derece kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında,
adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/8579, K. 2021/3224, 5 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama