Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8862 K.2021/1345

Sanık ... hakkında TCK'nın 32. maddesi delaletiyle CMK'nın 223/3a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, TCK'nın 32/1 delaletiyle ile TCK'nın 57/.1 maddesi gereğince güvenlik tedbiri uygulanmasına

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm sanıklar müdafiileri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafii tarafından temyiz incelemesine konu edilen eylemlere ilişkin mahkeme kararındaki nitelendirmeye, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki; ''Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.'' hükmü ile tebliğname tarihi dikkate alındığında;

müebbet hapis cezası yaptırımı öngören TCK'nın 81. maddesindeki kasten öldürme suçunun cezasının, TCK'nın 89/1. madde ve fıkrasındaki bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası yaptırımı öngören taksirle yaralama suçunun cezasından daha ağır olmasına göre, 2797 sayılı Yargıtay Kanunun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Başkanlar Kurulu tarafından kabul edilerek,