Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8898 K.2019/9993

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3-2, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500,00 TL Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına dair Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2017 tarihli ve 2016/606 esas, 2017/139 sayılı kararına itiraz edilmeden 15/03/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 25/11/2017 tarihinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/3-2, 62/1,

maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ve 6136 sayılı Kanunun 13/1,62/1,52/2 maddeleri geregince 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirasi adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının aydan aya ödenmek suretiyle 2 eşit taksit halinde tahsiline ilişkin Silivri I. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/656 esas, 2019/132 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 1- 5237 sayılı Kanunun 52/4. maddesinde yer alan "Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak kişiye adli para cezasının ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki hükme aykırı olarak adli para cezasının birer ay ara ile iki eşit taksitle ödenmesine karar verilmesinde,

2- Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü hulunmayan sanık hakkında alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan tayin olunan 25 gün kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk ceza Kanununun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ve fiili işledigi tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fikrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 22018/656-2019/132 sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/09/2015 gün ve 94660652-105-34-7555-2019-KYB sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık aleyhine olacak şekilde adli para cezasının 2 eşit aylık taksitle tahsiline karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasasının 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu,

maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Tüm bu nedenlerle; somut yasa yararına bozma isteminin CMK'nın 309 ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliğinde bulunmaması ve hükmedilen cezanın miktarı ve infaz aşamasında taksitlendirmenin mümkün olması nedeniyle, Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bu yönde bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 22018/656-2019/132 sayılı kararına yönelik bu konudaki kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma olarak tespit edilen eyleminden dolayı TCK'nın 179/3, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir.

Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılamayacağı, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup,

suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında açıklanması geri bırakılmış olan hükümde belirlenen 25 gün hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli ve 2017/492 esas, 2018/631 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak,

hüküm fıkrasında yer alan " 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinden sonra gelmek üzere “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı kanunun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde bir paragraf eklenmesi, yine hükmün hak yoksunluğunu içeren paragrafının hükümden çıkarılması ile diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,