Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/8925 K.2021/1455

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yetkilisi olduğu şirket adına Beykoz Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğüne başvurarak, tapu kaydında şirket adına kayıtlı olan, 2 pafta, 3187 parsel ve 2 pafta, 209 parseldeki arazinin yola bakan cephesine bahçe duvarı yapmak için izin istediği, adı geçen kurum tarafından sanığa gönderilen 22/01/2013 tarihli cevabi yazı ile, kadastral sınırlar içerisinde kalmak şartıyla, yol cephesinden 1.00 metre, yan bahçelerde H: 1.50 metreyi geçmeyecek şekilde bahçe duvarı yapabileceğinin sanığa bildirildiği,

bahse konu duvar inşasının kolluk kuvvetlerince tespiti üzerine yürütülen soruşturma sonucunda sanık hakkında, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile tescilli 2. derece doğal sit alanı içerisinde mevcut taşınmaz üzerine Koruma Bölge Kurulundan izin almaksızın bahçe duvarı yaptığı iddiasıyla dava açıldığı,

bozma öncesi yapılan keşif neticesinde alınan fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, duvar imalatının bir kısmının 209 parselin Riva Caddesine bakan cephesi boyunca yapılmış olduğunun, diğer bir kısmının ise, 209 parsele komşu olup, Riva Caddesine cephesi bulunan 239 parselde inşa edildiğinin, 2/B uygulamasıyla 239 parselin sınırları içinden 3187 parsel numarasıyla bir alanın ayrıldığının ve 3187 parsel olarak ayrılan alanın Riva Caddesine cephesinin olmadığının belirtildiği,

inşaat bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor ile de, dava konusu inşai faaliyetin, İmar Kanununda ve İmar Yönetmeliklerinde bahsi geçen, özel ve tüzel mülkiyete konu taşınmazların etrafını çevirmekte kullanılan ve yüksekliği yol cephesinde 1.00 metreyi, yan bahçelerde 1.50 metreyi geçmeyecek şekilde yapılması durumunda izin ve ruhsat alınmasını gerektirmeyen bahçe duvarını aşan boyutta olduğunun belirlendiği,

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu, sanığın savunmasında, suça konu duvarın en son aşamada yıkıldığını duyduğunu beyan ettiği, mahkemece bozma sonrası yeniden keşif icra edildiği, sanığın keşif sırasındaki savunmasında; yapılan ilk keşifte duvarların daha yüksek olduğunu, şuanda alçaltılmış olduğunu belirttiği, keşif zaptında mahkeme gözlemi olarak; suça konu yerin Riva Beykoz yolunun hemen yanındaki araziyi çevreleyen duvarlardan ibaret olduğu, duvarın yol boyunca yüksekliğinin 60-70 cm uzunluğunda olduğu, arka tarafındaki duvar yüksekliğinin ise yaklaşık 140 cm olduğu hususlarının yer aldığı,

bozma sonrası alınan 03/12/2018 tarihli bilirkişi raporu ekindeki, suça konu yerin kadastro paftası ile uydu fotoğraflarının çakıştırılmış halinin incelenmesinde, dava konusu duvarın izne konu 209 ve 3187 parsellerin sınırında olduğunun görüldüğü, bilirkişi raporunda da; dava konusu duvar ölçülerinin, 22/01/2013 tarihli belediye izin yazısına uygun olarak yapıldığının tespit edildiği,

Bu hali ile; Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünce Dairemize gönderilen 18/10/2016 tarih ve 185334 sayılı cevabi yazı eki listelerde sayılan koruma uygulama ve denetim bürosunun faaliyet gösterdiği idari birimler arasında İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığının da yer aldığı, tapu kaydında dava konusu alanın sit alanı olduğuna ilişkin şerh bulunmayan ve sit alanı tescil kararının ilanına dair belge bulunmayan 209 ve 3187 parsel nolu taşınmazlarda yapılan duvarın, belediyeden alınan izne uygun hale getirildiği ve suçun manevi unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla;