Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/897 K.2019/7473

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 85/1, 62/1 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2011 tarih, 2009/228 esas, 2011/20 karar sayılı, 27.01.2011 tarihinde kesinleşmesi yapılan kararını müteakip denetim süresi içerisinde 29.10.2015 tarihinde basit yaralama suçunu işlediği ve Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 06/01/2017 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2017 tarihli ve 2017/7 esas – 2017/51 karar sayılı ilamını kapsayan dosya incelendi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,