Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/9067 K.2020/6854

Temyiz edenler: Sanık müdafii, katılan vekili

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü gündüz vakti, meskun mahal dışı iki şeritli iki yönlü asfalt Devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile seyri sırasında karşı istikametten gelen katılanın bulunduğu otomobile ait şeride tecavüz etmesi nedeni ile çarpışmaları neticesinde bir katılanın hayati tehlike geçirecek ve 6. derece kemik kırığı oluşacak şekilde, bir katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde, bir müştekinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın tam kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin oluşa, eksik incelemeye, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin ceza miktarına, bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, takdiri indirim ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine ve adli para cezasının bir gün karşılığı meblağın belirlenmesine dayanak olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5 numaralı paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 8 ay 10 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 250 tam gün olarak belirlenmesine,