Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/9316 K.2021/3873

Sanık ... hakkında: TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/1-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan katılan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sanığın yüzüne karşı 29.03.2016 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 12.05.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 21:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, aydınlatmanın bulunduğu, hız sınırının 90 km/saat olduğu, bölünmüş karayolunda seyir halindeyken geldiği olay mahalli dört yönlü kavşağa geçiş önceliğine uymayarak giriş yaptığı esnada, istikametine göre sağdan kavşağa giriş yapan sürücü ...’ın idaresindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda ,

Kaza anında 119 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması;