KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2019/9358 E., 2021/8212 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Katılan ... zorunlu vekili, katılanlar Münasip ve İsmail ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ile katılanların cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
Sanığın idaresindeki tarım aracı olan pat pat diye tabir edilen araçla gündüzün meskun mahal içindeki 10 metre platform genişliği bulunan yolda seyri sırasında kaza mahalli olan dört yönlü kontrolsüz kavşakta yolun hafif sağa virajlı olduğu yerde dönüşünü dar yapmak suretiyle solundan sağına doğru karşıdan karşıya geçmekte olan ve neredeyse yolun tamamını geçen katılan ... ve yaşı küçük kızı ...’ya emniyet şeridinde çarpması neticesinde katılan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, katılan ...’nın ise hayati fonksiyonlarına etkisi 4. derece kırık olacak şekilde yaralanmasına tarım aracı ile trafiğe çıkıp emniyet şeridinde çarpmış olması ve çarpmayı önlemek adına hiçbir tedbir almaması nedeniyle tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;
1-Trafiğe çıkılması yasak olan tarım aracı pat patla meskun mahal içindeki caddede seyretmek suretiyle kazaya sebebiyet verdiği anlaşılan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve bu nedenle sanığın cezasından TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Taksirli eylemi neticesinde birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edilen sanığın eylemine uyan TCK’nın 89/4 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken hatalı olarak TCK’nın 89/1, 89/2-b maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/9358, K. 2021/8212, 23 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama