Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/9799 K.2021/1682

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına, kusur durumuna ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki okul servisi olarak kullanılan minibüsle, gündüz vakti, meskun mahalde, yağmurlu havada, ıslak zeminde, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, aracının ön sağ kısımlarıyla, bozulduğu için emniyet şeridinde duraklamakta olan katılan idaresindeki otomobilin sol arka kısmına çarpmasıyla, sanığın aracının hızını görüş durumuna göre ayarlamayarak, asli kusuruyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise yaşamını tehlikeye düşürecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi gereğince 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,