Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10083 K.2022/247

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Davalı vekiline 27.01.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmün CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 08.07.2018 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tazminat talebinin dayanağı olan Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/25 esas 2015/63 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 08.11.2012 tarihinde yakalandığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.03.2015 tarihinde kesinleştiği, yakalama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 1.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 26,44 TL maddi, 50,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.