Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10090 K.2024/1831

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, somut olayda ceza tayini yapılırken alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması yerindeyse de sanığın işlediği fille orantısız şekilde çok miktarda hükmedilmesi ve sürücü belgesinin geçici olarak geri alınma süresine 2 yıl olarak karar verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteği ise hükmedilen cezanın sanığın işlediği fiile orantısız şekilde fazla olduğuna, bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki açık sac kasa vinçli kamyonla, gündüz vakti, meskun mahalde, asfalt kaplama köprülü kavşak bağlantı yolunda seyrederken, vincin kasası üzerinde, konteynır ile kasa arasından sağdan dışa doğru taşan yaklaşık 0,50-1,00 metre uzunluğundaki cismin, gidiş yönüne göre sağda bulunan 1,30 metre yaya kaldırımında yürümekte olan yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece,

sanığın aracına gayri nizami yüklediği kalaslarla trafiğin seyir güvenliğini tehlikeye düşürmek suretiyle tam kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

5237 sayılı TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında,

adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hükmedilen ceza miktarında ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 2 yıl geri alınmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın yönetimindeki araç ile seyir halindeyken aracına yükleme yaptığı eşyanın sağından solundan taşıt yolu dışına çıkabilecek herhangi bir şekilde çıkıntı oluşturabilecek bir cisme izin vermemesi, böyle bir durum varsa ortadan kaldırması, girdiği yolun genişliği gözetildiğinde, sağından solundan dışarı çıkabilecek bir çıkıntının araçlara ve yayalara zarar verebileceğini ön görmesine rağmen 0,5-1,00 metre kadar sağa doğru taşan cisimle önlemsizce seyrederek, yaya kaldırımındaki yayaya çarpmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın eyleminde 5237 sayılı TCK'nın 22/3. fıkrasında yer alan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Ankara 10.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,