Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10118 K.2023/1459

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/397 Esas, 2015/1277 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.10.2020 tarihli, 2016/155901 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile beraat hükmü tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü;

"Her ne kadar sanıklar ile ilgili 2863 sayılı Yasanın 67/1. maddesi gereğince cezalandırılması iddiası ile mahkememize kamu davası açılmış ise de, sanıkların suçüstü yakalandığı ve suça konu üç adet parçaya el konulduğu, atılı suçun oluşması için 2863 sayılı Yasanın 4. maddesine göre, bu malzemeleri bulanların en geç 3 gün içinde aynı maddede sayılan idari birimlere bildirmemesi gerekir, suçun oluşması için bulma işleminden sonra en az üç gün geçmesi gerekmektedir. Sanıklar suç üstü yakalandıklarına göre, üç günlük bildirim süresinin geçmediği sabittir. Zira sanıkların kazı faaliyetleri halen devam etmektedir. Bu nedenle atılı suçun unsurları oluşmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir."

2. ...

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14.10.1992 tarih ve 1610 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli Sia Antik Kenti sınırlarında, sanıklar ... ile ...'in olay günü saat 14.00 sıralarında kaçak kazı yaptıkları sırada suçüstü yakalandıkları, olay yeri inceleme ekibi tarafından yapılan kontrollerde bir adet arama dedektörü, bir adet delikli tartı olarak tabir edilen materyal ile iki adet su testisine ait parçanın kazı bölgesi civarında ele geçirildiğinin belirtildiği, ...

Müzesi'nde görevli arkeolog bilirkişi tarafından hazırlanarak ...

Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan 19.03.2015 tarihli raporda, suça konu eserlerin kazı çukuru içerisinde görüldüğünün ifade edildiği, kolluk kuvvetlerince hazırlanan ihbar ve yakalama tutanağı ile rıza ile muhafaza altına alma tutanağında sanıkların kazı sonucu buldukları eserleri rızaen teslim ettiklerinin belirtildiği, sanıkların hazırlık ifadelerinde, eserleri, kazı sırasında çıkarttıklarını beyan ettikleri, sanık ...'in 23.06.2015 tarihli duruşmada alınan savunmasında, kolluk ifadesinde geçen kiremit parçasının her yerde bulunan bir şey olduğunu, kazı sırasında hiçbir şey bulamadıklarını ifade ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Hazine vekilinin, 16.06.2015 havale tarihli dilekçe ile Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli kararda ...'nün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

2. Dosya kapsamında mevcut tüm bilgi ve belgeler, sanık savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, haber verme sorumluluğuna aykırı hareket etme suçunun unsurları oluşmadığı gerekçesiyle sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/397 Esas, 2015/1277 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,