Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10185 K.2024/3156

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca 18.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, kusur tespitine, kazanın meydana gelmesinde tek kusur maktule ait olduğuna, liftin bakımının yapıldığına dair servis fişi sunulduğuna, kazanın ölenin kusuru ile gerçekleştiğine ilişkindir. B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; olası kast veya bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, çalışanların hiçbirine iş güvenliği eğitimi verilmediğine, sanığın lift bozuk olmasına rağmen tamir ettirmemiş olduğuna, her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ölen ...'nın sanığın sahibi bulunduğu...

Otomotiv Renault Yetkili Servisinde çalıştığı, olay günü servise tamir için gelen aracı ölen ...'nın araç kaldırmakta kullanılan lifte çektiği, aracın 2 gün liftte asılı kaldığı ve sonrasında yere indirildiği, aracın liftten indirilmesinin ardından ölenin vitesin ters takıldığını görmesi üzerine aracı aynı serviste çalışan tanık ... ile birlikte tekrar lifte kaldırıldığı, aracın lifte kaldırılmasından yaklaşık 40-45 dakika sonra ölenin liftin üzerinde bulunan aracın altında çalıştığı esnada aracın tutunduğu liftten kurtularak ölenin üzerine düşmesi sonucu ölümüne neden olduğu, ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 29/09/2014 tarihli otopsi raporunda ...'nın ölümünün künt göğüs ve batın travmasına bağlı pelvis ve femur kırıklarının eşlik ettiği iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu meydana geldiğinin belirlendiği, yargılama aşamasında alınan 20.10.2015 tarihli İTÜ'de görevli öğretim üyelerinden alınan rapora göre; sanığın işçisine yeterli güvenlikte bir çalışma ortamı oluşturmadığı,

ayrıca arızalı olan liftin onarımını sağlamadığından dolayı asli kusurlu olduğu anlaşılmış ve Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" ve (g) bendindeki "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,