Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10444 K.2024/3800

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 50/6 ve 53/6. maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl 3 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

B.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Eksik inceleme ile karar verildiğine, ceza miktarının az olduğuna ve suç vasfının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

29.07.2015 günü saat 11.50 sıralarında ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, 110 km/s hız sınırının bulunduğu, bölünmüş, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan ışık kontrollü dört yönlü kavşağa geldiğinde, kırmızı ışıkta gidiş istikametine göre sola geçtiği esnada, karşı yönde önünde kırmızı ışıkta bekleyen ve yeşil ışığın yanması ile henüz harekete geçmekte olan araçların sağından gayri nizami ve yolun emniyet şeridini de kullanarak hızını kesmeden kavşağa giren sanığın idaresindeki beton mikseriyle çarpışması neticesinde ...'nın öldüğü,

otomobilin içerisinde yolcu olarak bulunan ...nın hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve 6. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 13.11.2015 tarihli rapora göre; ...'nın sevk ve idaresindeki otomobil ile kendisine hitaben yanan kırmızı ışığa rağmen seyrini devam ettirmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu,

sanığın sevk ve idaresindeki beton mikseri ile kontrollü kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması ile emniyet şeridinde seyir etmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 esas, 2018/20 karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 esas, 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde ve fıkrasının yanı sıra TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasının uygulanması, bozma nedeni yapılmamıştır

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,