Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10474 K.2022/4234

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü, hava açık, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, meskun mahal dışında, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile iki yönlü, şerit çizgisi bulunmayan, zemini ıslak, asfalt kaplama düz ve eğimsiz köy yolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde şerit ihlali yaparak karşı istikametten gelen ...’nun sevk ve idaresindeki minibüs ile minibüsün yol bölümü içinde çarpışmaları sonucu sanığın tamamen kusurlu olarak ...’nun ölmesi,

araç içinde yolcu olan katılan ...’nun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, mahkemece belirlenen temel ceza miktarında ve sanığın alkollü vaziyette araç kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden oluşan şüphe sanık lehine değerlendirilerek bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına yönelik, sanık müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, ölenin şerit ihlali yaptığına, kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına neden olduğu kabul edilen sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,