Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1059 K.2020/4819

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2010 tarihli ve 2009/80 esas, 2010/105 karar sayılı kararının 25.11.2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 23.02.2015 tarihinde TCK'nın 125/2. maddesinde tanımlanan hakaret suçunu işlediği ve ...

Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 01.12.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2016/35 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İl Özel İdare tarafından 09/08/2007 tarihinde Güzelöz Köyü sağlık ocağının önüne muhtarlığın monte etmesi için bırakılan ve muhtar azası olmamasına rağmen muhtar azası gibi ...ya teslim edilen fakat montajı yapılmayan kaydırak ve salıncaktan oluşan oyuncak grubunda, 10/08/2007 tarihinde arkadaşlarıyla birlikte oynayan on yaşındaki ...‘nin monte edilmemiş olan kaydırağa bindiğinde kaydırağın devrilmesi ve düşerek kaydırağın altında kalması sonucu genel vücut travmasına bağlı iç organ yaralanması ve perikart içi kanama ile öldüğü,

muhtar olan sanığın oyuncakların teslim anında olay yerinde olmamasına rağmen tanık ...nın oyuncakları teslim aldığını ve montajlama işinin muhtarlığa ait olduğunu aynı günün akşamı sanığa belirtmesi karşısında, sanığın oyuncakların geldiğinden haberi olmasına rağmen montajını yaptırmayıp tehlike arz eden oyuncaklara yönelik gerekli tedbiri almaması nedeniyle asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ile karar verildiğine, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,