Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10816 K.2021/4956

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 270/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine, suç üstlenme suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ..., katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-Sanık ...’ın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Olay tarihinde gece saat 23.30 sıralarında yerleşim yerinde,bölünmüş, aydınlatma bulunan yolda idaresindeki kamyoneti ile seyir halinde olan sürücü, olay mahalli otobüs Durağı önüne geldiğinde, yolun sağından girerek orta refüj tarafına geçiş yapan yaya anne ve kucağında bulunan 2 yaşındaki bebeğine aracının sol ön kısımlarıyla çarparak ölümlerine neden olduğu,olay yerinden kaçtığı,

olay yerinden kaçan sanık ...'ün nişanlısı ve arkadaşı olan diğer sanık ...'nın karakola giderek kazayı kendisinin yaptığını beyanla suçu üstlendiği ancak tutuklanması sonrasında cezaevinden gönderdiği dilekçe ile ve daha sonra alınan ifadesinde kazayı askere gitmek üzere olan nişanlısı ...'ün yaptığını kendisinin ise suçu üstlendiğini beyan ettiği, kaza anında yara almadan kurtulan olay yerindeki ölen ...'nın diğer çocuğu 9 yaşındaki ...'in de aracı kullananın ... olduğunu yaptırılan teşhiste net olarak belirlediği, HTS raporlarında sanığın kaza anında olay yerinde bulunduğunun tespit edildiği,

İstanbul Teknik Üniversitesinden alınan bilirkişi raporu ve ek raporuna göre sanığın olaydaki kusuru, tehlike ve zamanın ağırlığı nazara alındığında tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanık ...’nın, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.paragrafında yer alan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...’ın suç üstlenme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 270. maddesininde düzenlenen ''suç üstlenme'' suçuna ilişkin olduğu, suç üstlenme suçu için TCK'nın 270. maddesinde temel ceza miktarının iki yıla kadar hapis cezası'' olarak belirlendiği.

5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş,

hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de.

Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''...kovuşturma evresine geçilmiş...'' ibaresinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre;

''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,