Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10987 K.2024/3578

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; Sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanıklar ... ve ... hakkında, ayrı ayrı olmak üzere, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-3, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi; İlliyet bağı bulunmadığından kusuru olmayan sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere, sanık ... müdafinin temyiz sebebi; İlliyet bağı bulunmadığından kusuru olmayan sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. Sanık ...'ın sahibi olduğu ve işletmeciliğini yaptığı ... Beldesi, ... Çayı'nın kenarında yer alan ...

Restoran'da müşteri olarak bulunan sanık ... ve aşamalarda tanık sıfatı ile dinlenen arkadaşları ..., ... ve ...'in yemek yiyerek alkol aldıkları esnada alkolün etkisi ile ... ve ... arasında tartışma çıktığı, ...'in mekandan ayrılmak üzere kasa kısmına geldiği ve kendisine taksi çağrılmasını talep ettiği, bu esnada kendileri ile gelmesi yönünde ısrarda bulunan sanık ... ile tekrar tartışmaları üzerine paniğe kapılan ...'in mekandan ayrılmak amacı ile suya atladığı,

ardından ...'i kurtarmak amacı ile arkadaşı olan tanık ...'in ve işletmede garson olarak çalışan tanık ... ile ölen ...'in de kendi rızaları ile suya atladıkları ancak ...'in sudan çıkamadığı, yapılan aramalar sonucu suya atladığı noktaya 50 metre mesafede ölüsüne ulaşıldığı, Adli Tıp Kurumu Antalya Grup Başkanlığı, Morg İhtisas Dairesi'nin 22/08/2013 tarihli otopsi raporuna göre "kişinin ölümünün suda boğulma sonucu meydana geldiği"nin belirtildiği olayda;

mahkemenin hükme esas aldığı kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 22/10/2015 tarihli, üç kişilik heyet raporu doğrultusunda, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında, üzerlerine atılı taksirle öldürme suçundan, ayrı ayrı olmak üzere, 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin ayrı ayrı olmak üzere yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık ... ve aşamalarda tanık sıfatı ile dinlenen arkadaşları ..., ... ve ...'in yemek yiyerek alkol aldıkları esnada alkolün etkisi ile ... ve ... arasında tartışma çıktığı, ...'in mekandan ayrılmak üzere kasa kısmına geldiği ve kendisine taksi çağrılmasını talep ettiği, bu esnada kendileri ile gelmesi yönünde ısrarda bulunan sanık ... ile tekrar tartışmaları üzerine paniğe kapılan ...'in mekandan ayrılmak amacı ile suya atladığı ve ardından işletmede garson olarak çalışan ölen ...'in de, ani gelişen olay karşısında yardım amaçlı,

kendi rızası dahilinde suya atladığı olayda ...'in eyleminin iş yerindeki faaliyet kapsamında olmadığı ölümü ile sanıkların fiilleri arasında illiyet bağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Antalya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik ayrı ayrı olmak üzere sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,