Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1100 K.2021/5205

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 2.190,00 TL olduğu ve reddedilen talep miktarının kesinlik sınırının üzerinde olması nedeniyle hükmün davacı yönünden kesin olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki hükmün kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/47794 Soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının 05/08/2015 – 07/08/2015 tarihleri arasında gözaltında kaldığı ve yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği belirtilerek tazminat talebinde bulunulmuş ise de, aynı soruşturma dosyasına dayanarak davacı hakkında uygulanan arama ve gözaltı tedbirleri nedeniyle 21/10/2015 tarihinde de tazminat talebinde bulunulması üzerine Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/04/2016 tarih, 2015/233 Esas,

2016/172 sayılı kararı ile davacı lehine tazminata hükmolunduğu ve hükmün kesinleştiği dikkate alınarak, temyize konu davanın mükerrer açılmış olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.