Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11017 K.2024/5439

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece, sanı hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4-1-a, 52/4, 53/1, 53/6 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 24.300,00L adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; Sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının, fazla ceza tayin edilmesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahal dışında, azami hız sınırının 90km olduğu, bölünmüş, iki yönlü, asfalt kaplama devlet karayolu üzerinde gündüz vakti seyri esnasında kaza noktasına geldiğinde yakıt almak üzere U dönüşü yapmak amacıyla sola şeride kontrolsüz geçişi sırasında arkasında aynı yön istikametinde seyir halinde olan katılan ...'ın aracı ile çarpışması sonucu sanığın, karşı araçta yolcu olarak bulunan ...'ın ölümüne, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile geçer, hayati tehlikeye neden olmaz nitelikte, katılan ...'nun ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez,

hayati tehlikeye neden olur ve vücudunda kırık meydana getirir şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, mahkemenin hükme esas aldığı soruşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen tarihli, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda, asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu 6 kişinin basit tıbbi müdahale ile geçer nitelikte,

1 kişinin hayati tehlikeye neden olur ve vücudunda kırık meydana getirir nitelikte yaralanmaları ile 1 kişinin de ölmesine neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (B) başlığı altındaki sanık ...'a ilişkin bölümünün (4.) paragrafının hükümden çıkartılması ile yerine "sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının 50/4-1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20TL olarak hesabıyla 24.300,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve sanık hakkında TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün aynı bölüm başlığı altında yer alan (8.) paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle, hükmün tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,