KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/11097 E., 2021/3001 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi ve CMUK'un 326/son maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, bilinçli taksir koşullarının uygulama alanı bulmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık 1,16 promil alkollü şekilde idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, tek yönlü, asfalt kaplama karayolunda sol şeritte seyri sırasında, aracının sağ ön kısmı ile orta şeritte aynı yönde seyreden Volkan idaresindeki kamyonetin sol orta kısmına çarpması sonucu iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına asli kusurlu sebebiyet verdiği olayda;
1-) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca ihtarat yapılması,
2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/11097, K. 2021/3001, 23 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama