Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11137 K.2024/4139

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin; meydana gelen trafik kazasında ağır kusurlu olan araç sürücüsünün sanık ... olmadığı, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ile araçtan çıkarılan sanık dışında yaralı olan ...'ın yaralanmaları ve ilk alınan beyanlarına ilişkin tutanaklar ile araç sürücüsünün ölen ... olduğu, araç içerisinden alınan kan örneklerinin aracın bir kısım yerlerinden alınmakla yetinilmesi sebebiyle kriminal rapor ile hatalı değerlendirmeye varılarak sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

07.10.2014 günü saat 00:15 sıralarında sanığın 2,20 promil alkollü olarak sevk ve idaresindeki 50 AP ... plakalı otomobille, geceleyin Ürgüp-Nevşehir karayolu 4.km'si Ortahisar Beldesi istikametinden Nevşehir İli istikametine seyir halinde iken aynı istikamette önünde seyir halinde olan tanık ...'in yönetimindeki 50 FP ... plaka sayılı yüklü kamyona hız kurallarına uymaksızın ve takip mesafesine dikkat etmeksizin arkadan çarpması neticesi araçta bulunan üç kişinin ölmesi ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın hız kurallarına uymaksızın ve takip mesafesine dikkat etmeksizin arkadan çarpması neticesi meydana getirdiği ve

2918 sayılı KTK'nın 56/1-c maddesine göre "sürücüler önlerinde giden araçları yönetmelikte belirtilen güvenli ve yeterli bir mesafeden izlemek zorundadırlar" kuralını ihlal ederek asli ve tam kusurlu olduğu ve sanığın kaza akabinde alınan kan örneğinde 2.20 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olup, kusur durumunun kesin bir şekilde tespit edildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksiri oluşturan tek ihlalin yalnızca sanığın 2.20 promilli alkollü şekilde araç kullanmasından ibaret olduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 22/3. maddesinde cezanın üçte birden yarısına kadar arttırılabileceği amir hükmüne rağmen yeterli teşdit nedeni gösterilmeksizin azami oranda artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,