Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11162 K.2021/6918

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2012 tarihli 2010/122 E.- 2012/29 K. sayılı kararı ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2.cümle, TCK’nın 37/1, 43/1, 62, maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

anılan kararın 20/04/2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 10/11/2014 tarihinde TCK’nın 86/2, 3-a-e. maddesinde düzenlenen kasten basit yaralama suçunu işlediği ve Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1213 esas 2014/744 karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın 26/01/2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2016 tarihli ve 2016/136 E. - 2016/303 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Suçtan zarar gören ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne dava ihbar edilmediğinden, 08/03/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem temyiz dışı sanık İsmail Ekin’in 25/10/2011 tarihli savunması olup, 08/03/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 12/04/2016 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 25/10/2011 tarihli sorgu olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından,