Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11166 K.2022/1425

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' ve ‘’dava tarihi: 17.02.2015’’ yerine ‘’suç tarihi: 24.02.2015’’ olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/54 Esas – 2012/279 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan 03.01.2006 – 11.02.2010 tarihleri arasında 4 yıl 1 ay 8 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine hükmedildiği, mahkumiyet hükmünün 15.03.2013 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/2. maddesinde belirlenen yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı;

Davacının 20.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın şartlı tahliye tarihinden itibaren ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/54 Esas – 2012/279 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının (sanık) yokluğunda verilen hükmün 15.03.2013 tarihinde kesinleştiği,

buna karşın tazminat davasının bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 17.02.2015 tarihinde açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine hükmedildiği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.