Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11257 K.2022/1047

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/188 Esas - 2015/143 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekilleri Heyetini Cebren İskat veya Vazife Görmekten Men Etmeye Teşebbüs suçundan 21.09.2011-10.10.2011 tarihleri arasında 19 tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.06.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 400.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 5.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-03.08.2012 tarihli T.C. Kara Kuvvetleri Komutanlığı 3’üncü Kolordu Komutanlığı Özel Askeri Ceza ve Tutukevi Müdürlüğünün cevabi yazısına göre davacının tazminat talebinin dayanağı olmayan başka bir suçtan İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2011 tarih, 2011/3 Sorgu numaralı tutuklama müzekkeresi ile tutuklandığı,

İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.08.2012 tarih, 2010/34 dosya numaralı kararı ile tahliye edildiği görülmekle, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında davacı hakkında düzenlenen İstanbul (kapatılan) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2011 tarih, 2011/130 Sorgu numaralı tutuklama müzekkeresi ile İstanbul (kapatılan) 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2011 tarih, 2011/1110 değişik iş numaralı tahliye kararına ilişkin olarak, davacı hakkında düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği,

infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorulması suretiyle infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,