Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1134 K.2020/5298

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen yayanın babası olan 14.11.2011 tarihli duruşmada hakkında katılma kararı verilen, ...'nun 29.06.2006 tarihinde kollukta alınan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmiş olması sebebiyle, 05.11.2015 tarihli karar duruşmasında, verilen bu ara karardan dönüldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 85. maddesinde tanımlanan taksirle öldürme suçunun takibi şikayete tabi olmadığı, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan, duruşmalara katılıp, beyanda bulunarak katılma iradesini ortaya koyan mağdurun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Olay günü saat 19:45 sıralarında sanık ...'in sevk ve idaresindeki ticari otomobil ile seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, istikametine göre sol taraftan kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmekte olan yayalar Öznur Kapucu ve ...'ya çarpması sonucu ...'nun ölümüyle neticelenen olayda; ölen yayanın karşıdan karşıya geçişi öncesi kendi can güvenliği açısından yol üzerinde yeterli kontrolü yapmadığı, ilk geçiş hakkını yolda seyir halinde bulunan araçlara bırakmadığı, yaklaşmakta olan aracın hız ve mesafesini de dikkate almadan kaplamaya girip karşıdan karşıya geçtiği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.