KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/1135 E., 2020/5787 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre; Mersin ilinde devam eden adalet sarayı inşaatını ihale yolu ile alan ... Müt. Müş. Ve Müh Ltd Şti'den taşeron olarak inşaatın dış cephe alüminyum kaplama işini üstlenen ... Alüminyum İnş. San. Ve Tic. Şti'de aliminyum ustası olarak çalışmakta olan ölenin, olay günü inşaatın zemin katında bulunan asansör boşluğundan -4. kata düşerek ölmesi şeklinde meydana gelen ve ... Alüminyum İnş. San. Ve Tic. Şti'nin sahibi olan sanık ...'in, aynı firmada formen olarak çalışan sanık ...'ın ve ... Müt. Müş. Ve Müh Ltd Şti'nin inşaat alanı yetkilisi olan sanık ...'ın tali kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdikleri olayda;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/1135, K. 2020/5787, 9 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama