Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1152 K.2020/6193

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.05.2011 tarih, 2010/448 esas 2011/270 karar sayılı kararı ile sanığın, 2863 sayılı Kanun’un 74/1-ilk cümle, TCK’nın 35/2, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

anılan kararın 09.06.2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 18/11/2014 tarihinde 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde düzenlenen kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği ve Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.01.2016 tarih, 2014/868 esas 2016/6 karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

kararın 17.02.2016 tarihinde kesinleşmesi ile ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2016 tarihli ve 2016/257 Esas, 2016/587 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanık hakkında temyiz dışı diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde Çorum Merkez Örencik köyü Simali mevkiinde kültür varlığı bulmak amacı ile izinsiz kazı yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında.

19.11.2006 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre Simali kayasında bulunan mağara içerisinde bazı şahısların kaçak kazı yaptıkları yönündeki ihbar üzerine olay yerine gidildiği, mağaradan balyoz sesleri duyulduğu, mağaranın içerisine girildiğinde sanık ... diğerlerinin oturmuş vaziyette yemek yediklerinin görüldüğü, yanlarında çanta içerisinde dedektör, dedektöre ait batarya, tarama cihazı, tarama aparatı, el projektörü, 3 adet defineyle ilgili kitap, levye, balyoz gibi aletlerin ele geçirildiği, yapılan incelemede, mağara içinde bulunan kayanın balyoz ile kırıldığına dair kaya parçalarının olduğu,

balyozların uç kısımlarında kaya kırılmasından dolayı beyaz toz şeklinde izlerin olduğunun tespit edildiği, sanıkların kazı yaptıkları bölgede herhangi bir malzeme bulamadıkları, çevrede yapılan araştırmada herhangi bir tarihi esere rastlanmadığının belirtildiği,

sanığın savcı huzurunda müdafii eşliğinde alınan beyanı ve mahkeme huzurunda alınan savunmasında oradaki kayaya birkaç kez balyozla vurduktan sonra kıramayacaklarını anladıklarını ve oturup piknik yapmaya başladıklarını belirttiği, her ne kadar sonraki beyanında kayaya vurmadığını belirtmiş ise de sonradan değişiklik gösteren beyanının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu dikkate alınarak sanığın üzerine atılı kültür varlığı bulmak amacı ile izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği ve suçun teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra sanık hakkında anılan Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, soruşturma aşamasında yerinde inceleme yapılmadan sadece arşiv kayıtlarına göre düzenlenen rapora istinaden eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,