Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11577 K.2024/4627

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,53 ve 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süreyle ile müteahhitlik mesleğinin icrasının yasaklanmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. Sanık ...'ın sahibi ve yetkilisi olduğu ...

İnşaat isimli firmaya ait olan ve hakkında hükmün açıklanması kararı kesinleşen ...'ın idaresindeki traktör ve traktöre bağlı olan yarım römork ile inşaat malzemelerinin taşındığı, olay günü saat 10.00 sıralarında ...'ın sevk ve idaresindeki traktör ve traktöre bağlı yarım römork ile meskun mahal içi, 70 km/s hız sınırının bulunduğu,

iki yönlü, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, traktöre bağlı yarım römorkun bağlantı milinin kırılması neticesinde yarım römorkun içerisinde bulunan inşaat malzemelerinin üzerinde oturmaktan olan inşaat işçisi ...'in düşmesi neticesinde öldüğü olayda, hükme esas alınan Makine Mühendisi, Hukukçu ile Trafik Bilirkişi tarafından oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen raporda;

ölen işçinin iş yeri dışına, şirket işleri yapması amacıyla servis veya daha güvenlikli bir araçla gönderilmesi yerine, traktörün arkasındaki yarım römork içindeki inşaat malzemelerinin üzerine oturarak korumasız ve güvencesiz bir seyir etmesi sebebiyle sanığın asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1. Sanığın inşaatında işçi olarak çalışan ...'in, yolcu taşımaya uygun olmayan ve içinde inşaat malzemeleri bulunan yarım römorkta kuralları aykırı biçimde gayri nizami olarak seyir etmesine izin veren sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması

2. Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3.TCK'nın 53/6. maddesinde belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, müteahhitlik yapan sanığın çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde, 6 ay süre ile müteahhitlik mesleğinin icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

4. 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, sanığın mahkemece yargılama sırasındaki davranışları lehine değerlendirilerek TCK'nın 62/1. maddesi gereğince cezasında indirim yapıldığı, sanık müdafinin lehe hüküm talebinin bulunduğu, ölenin yakınlarının zararlarının giderildiği ve şikayetçi olmamalarına rağmen sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmaması hususunun kararda tartışılmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,