Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11652 K.2024/4194

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan ... ve ...'nun, meydana gelen olayda babalarının vefat etmeleri sebebiyle doğrudan zarar gördükleri ancak mağdurlar adına şikayet hakkına sahip yasal temsilcileri anneleri ...'nun 22.11.2012 tarihli 1 nolu celsede şikayetçi olmadığını bildirdiği gözetildiğinde, mağdurlar hakkında katılma kararının usul ve yasaya uygun olmadığının anlaşılması karşısında anılan kararın kaldırılmasına ve katılan sıfatı ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan müştekiler adına vekilinin temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla,gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/296 Esas, 2016/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdurlar vekilinin temyiz isteği, sanığın kusur durumuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın temyiz isteği, özel bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki otomobille, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalline geldiğinde, aracının sol ön çamurluğuyla, gidiş yönüne göre soldan sağa sola doğru yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçen sürücü ...'nun idaresindeki bisiklete çarpmasıyla, bisiklet sürücüsünün ölümüyle sonuçlanan olayda mahkemece, tali kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A)Mağdurlar Vekilinin Temyiz İtirazları Yönünden;

Olay tarihinde 15 yaşından küçük olan ... ve ...'nun, meydana gelen olayda babalarının vefat etmeleri sebebiyle doğrudan zarar gördükleri ancak mağdurlar adına şikayet hakkına sahip yasal temsilcileri anneleri ...'nun 22.11.2012 tarihli 1 nolu celsede şikayetçi olmadığını bildirdiği, Ceza Genel Kurulunun 20.05.2014 tarih 2013/287 esas 2014-273 karar sayılı ilamından da anlaşılacağı üzere;

mağdurun kanuni temsilcisi ile mağdura 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekilin iradelerini çelişmesi halinde, kanuni temsilcinin iradesine üstünlük tanınması gerekeceğinden, somut olayda yaşı küçük mağdurların kanuni temsilcilerinin çocukları adına kamu davasına katılma taleplerinin bulunmaması karşısında, mağdurlara 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca barodan görevlendirilen vekilin temyiz isteminin, temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, ayrıca mahkemece hatalı şekilde verilen katılma kararının bu hakkı da vermeyeceği anlaşıldığından,

1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B)Sanığın Temyiz İtirazları Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Düzce 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,