Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11708 K.2024/5824

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; ölüm olayı müvekkilin doğrudan kusurlu bir eylem veya hareketi sonucunda gerçekleşmediğine, bu nedenle müvekkilin cezai anlamda sorumlu olmayacağına, müvekkilin sorumluluğu daha ziyade borçlar hukuku ve iş hukuku kapsamında olduğuna, bu kapsamda, müvekkil üzerine düşen tazminat yükümlülüğünü ziyadesi ile karşılamış, maktul yakınları ile anlaşmaya varılmış ve maktul yakınları şikayetten vazgeçmiş olduğundan, müvekkilin cezai anlamda sorumlu tutulmasının bir anlamı kalmadığına, verilen cezanın hakkaniyete uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Konak İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün çatı onarım işini alan Dedem İnşaat sahibi ve yetkilisi sanık ...'ın, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen sanık ...'dan söz konusu iş yerinde çalışması için işçi temin etmesini istediği, sanık ...'nın temin ettiği ölen ...'un, olay tarihinde İzmir Konak İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün çatı onarım işinde çalışırken, çatının molozlarını kova ile aşağı döktüğü sırada, bastığı tahtanın kırılması sonucu dengesini kaybederek düşmesi sonucu öldüğü,

mahkemece hükme esas alınan 25.04.2016 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunun kabul edildiği, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Mahkemece hükmedilen sonuç ceza miktarı bakımından yasal olanak bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasına yönelik takdirde herhangi bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla, bu hususta tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (2) numaralı bendin dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, "Sanık hakkında netice ceza olarak tayin edilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın sosyal durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak, TCK'nın 50/4-1.a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesine göre adli para cezasına esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesine göre bir gün karşılığı 20,00 TL olmak üzere sanığın neticeten 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle, hükmün kısmen Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,