Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11857 K.2023/1566

Suçtan doğrudan zarar gören sıfatına ölenin eşi ve çocuklarının 03.01.2013 tarihinde sanık ile imzalanan ''sulhname'' ve 06.01.2014 tarihinde savcı tarafından havale edilen dilekçe ile sanıktan şikayetçi olmadıklarının, maddi manevi zararlarının karşılandığının belirtilmesi karşısında, 22.08.2014 tarihinde Iğdır 1. Noterliği'nin 10353 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile vekil tayin edip, sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmiş ve Mahkemece davaya katılmasına karar verilmiş ise de şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması karşısında, ... , ...,

...,...,... ve ...'ün katılma kararları hukuki dayanaktan yoksun olup adı sayılan kişiler açısında katılanlar vekilinin hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesinde '' Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.'' denilmekle ve Mağdur eylemden ilk etkilenen olup suçtan zarar gören ise, eylem nedeniyle hakkı zedelenen ve hak ileri sürebilecek kimse olması nedeniyle ölenin uzaktan akrabası olan ..., ..., ...,

... ve ...'ün katılma kararları hukuki dayanaktan yoksun olup adı sayılan kişiler açısından katılanlar vekilinin hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/49 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,53 üçüncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.11.2020 tarihli ve 2016/296621 sayılı, savunma hakkının kısıtlanması ve sanık hakkında hak yoksunluğu hükümlerinin uygulandığı gerekçesiyle bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Sanığın eşi ve çocuklarının, 06.01.2014 savcı tarafından havaleli şikayetten vazgeçtiklerine dair beyanlarını içerir dilekçenin dosyada mevut olmasına rağmen katılmalarına karar verilmesi,

2. Karar duruşmasına mazeret dilekçesi sunulmasına rağmen mazeret dilekçesi hakkında karar verilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

3.Bilirkişi raporların yetersiz olduğuna,

4.Cezanın üst hadden tayin edildiğine,

5.Adli para cezasına çevrilme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Usul ve Yasaya aykırı diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

'' ...müteveffanın Iğdır ili Karakoyunlu ilçesinde faaliyet gösteren Hürgaz isimli dolum tesisinde işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde tesise tankerlerden LPG gazı boşaltıldığı esnada patlama meydana geldiği, patlama neticesinde müteveffanın ağır şekilde yaralandığı ve tedavi amacıyla Iğdır Devlet Hastanesine sevk edildiği, yine Iğdır Devlet Hastanesi tarafından ... bölge eğitim ve araştırma hastnaesine sevkinin sağlandığı ancak yapılan tüm tedavilere; rağmen müteveffanın 13/11/2013 tarihinde öldüğü,

dosya kapsamından dinlenen tanık beyanlarından tanker boşaltım işleminin akşam saatlerinde müteveffanın tek başına gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı, olayla ilgili fotograflardan da havanın kararmış olduğu bir zamanda bir patlamanın olduğu, patlamanın akabinde yangın çıktığı, bir süre sonra müteveffanın alevlerin içinden alev topu şeklinde yuvarlanarak çıktığının görüldüğü, ölenin çalışmayan eşi ile beş kız çocuğunun bulunduğu, tehlikeli bir işinin akşam saatlerinde ve yeterli personel olmadan yapıldığının anlaşıldığı,

Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen 29.09.2014 tarihli inceleme raporunda işveren konumunda olan sanık ...'nin % 90 oranında birinci dereceden ağır kusurlu olduğunun belirtildiği, '' denilerek sanık hakkında bir kişinin ölümüne taksiri ile neden olma suçundan mahkumiyete karar verilmiştir.

2.Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığının 25.12.2013 tarihli raporunda tanı olarak; yanıkla uyumlu doku harabiyetini gösteren cilt, konjesyonlu iç organ örnekleri, aynı Kurumun 27.12.2013 tarihli raporunda ise ölüm sebebine yönelik bir karara varılamadığı belirtilmiştir.

3.'' Çıkan Yangına Ait Bilgi Formu'' nda olay saat 18.15 sıralarında ihbar alındığı, saat 18.20 sıralarında olay yerine intikal edildiği, olay yerinden 25.10.2013 günü saat 08.30 sıralarında ayrılındığı ve teknik elemanları olmadığından hasar tespiti ile yangın nedenine ilişkin inceleme yapılamadığı belirtilmiştir.

4. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Uzmanlık Raporunda; 8 (sekiz) adet delilin fiziksel ve ışık mikroskobu incelemesinde, 1, 2, 3 ve 8 ile numaralandırılan bulgularda şase olayını gösteren şekillenmeler olduğunun belirlendiği, 4, 5, 6 ve 7 ile numaralandırılan Bulgularda şase olayını gösteren herhangi bir şekillenme olmadığının belirlendiği, yapılan değerlendirmede yangın esnasında yalıtıcıları eriyen kabloların birbirine teması sonucu da şase olayının gerçekleşmesi mümkün olduğundan, yangını başlatan olayın şase olup olmadığını kesin olarak belirtmenin mümkün olmadığı hususlarına yer verilmiştir.

5. 09.07.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda, sanığın, işyerinde gerekli önlemleri almamış, izleme, denetleme ve uygunsuzlukların giderilmesi sağlamamış olması nedeniyle asli kusur olduğu belirtilmiştir.

6.Sosyal Güvenlik Kurumunun olaya ilişkin '' İnceleme Raporu'' nda ... güveliği ve sağlığı gereklerine aykırı hareket eden sanığın birinci dereceden kusurlu olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden; 1. Katılanların Şikayetinden Vazgeçtiğine ilişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Suçtan doğrudan zarar gören sıfatına ölenin eşi ve çocuklarının 03.01.2013 tarihinde sanık ile imzalanan ''sulhname'' ve 06.01.2014 tarihinde savcı tarafından havale edilen dilekçe ile sanıktan şikayetçi olmadıklarının, maddi manevi zararlarının karşılandığının belirtilmesi karşısında, 22.08.2014 tarihinde Iğdır 1. Noterliğinin 10353 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile vekil tayin edip, sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmiş ve Mahkemece davaya katılmasına karar verilmiş ise de şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması karşısında, ... , ..., ..., ...,

... ve ...'ün katılma kararları hukuki dayanaktan yoksun olup adı sayılan kişiler açısında katılanlar vekilinin hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesinde '' Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.'' denilmekle ve mağdur eylemden ilk etkilenen olup suçtan zarar gören ise, eylem nedeniyle hakkı zedelenen ve hak ileri sürebilecek kimse olması nedeniyle ölenin akrabası olan ..., ..., ...,

... ve ... 'ün katılma kararları hukuki dayanaktan yoksun olup adı sayılan kişiler açısında katılanlar vekilinin hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

2.Karar Duruşmasına Mazeret Dilekçesi Sunulmasına Rağmen Mazeret Dilekçesi Hakkında Karar Verilmeden, Savunma Hakkı Kısıtlanmak Suretiyle Sanık Hakkında Mahkumiyet Hükmü Kurulması Yönünden Sanık müdafiinin, 29.02.2016 tarihli duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesini dosyaya ibraz ettiği ve mazeretini belgelediği halde mahkeme tarafından mazeret hakkında bir karar verilmeksizin sanık hakkında hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka uygun bulunmamıştır.

3. Bilirkişi Raporlarının Yetersiz Olduğu Yönünden Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi heyet raporu ve ek raporun, olay ve dosya kapsamı ile uyumlu olup hüküm kurmaya yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Adli Para Cezasına Çevrilme Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine Yönünden

Bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda sanık her ne kadar asli kusurlu ise de 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre, engel sabıkası bulunmayan, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanan sanık hakkında, kişilik ve sosyal ekonomik durumu ve ölenin ailesinin,

sanık ile 03.01.2013 tarihinde imzaladığı sulhname ile 06.01.2014 tarihli savcı tarafından havaleli dilekçe ile sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri de dikkate alınarak, tayin edilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında karar verilmesinde bir isabet görülmemiştir.

5. Cezanın Üst Hadden Tayin Edildiği Yönünden Sanığın asli kusurlu hareketi bir kişinin ölümüne neden olduğu olayda, Mahkemece sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

6. Usul ve Yasaya Aykırı Diğer Hususlar Yönünden 5237 sayılı Kanun'un 53 üçüncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.

V. KARAR

A.Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Yargıtay İlamını giriş paragrafında ve gerekçe bölümünün (1) numaralı maddesinde açıklanan nedenle bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden; Gerekçe bölümünde 1. 2. 4. ve 5.maddelerinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/49 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,