Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12067 K.2024/800

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 67/2, 75, 5237 sayılı TCK'nın 52/2, 53, 58. maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; süre tutum talebinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Silifke Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Grup Amirliği görevlileri tarafından yapılan istihbari çalışmalarda, sanık ...'ın satmak için Ermenek ilçesinden tarihi eser niteliğini haiz Kur'an-ı Kerim getireceği bilgisinin alınması üzerine olay günü sanığın annesinin ikamet ettiği evin etrafında yapılan fiziki takip sırasında sanığın elinde bulunan poşet içerisindeki Kur-an'ı Kerimin ile yakalandığı,

sanığın müdafii huzurunda alınan kolluk beyanında ve duruşmada alınan savunmasında, olaydan 3 gün önce eşinden ayrıldığı için dedesinden kalan Kur'an-ı Kerim'i yanına alarak Ermenek'ten Silifke'ye annesinin ikametgâhına geldiğini, olay günü çarşıya çıkarken polislerin yanına gelerek poşet içinde ne olduğunu sorduklarını, Kur'an-ı Kerim'in çok eski olduğunu, kendisi okuyamadığından hocaya okutmak için yanına aldığını, satmak gibi bir niyetinin bulunmadığını, tarihi eser olduğunu bilmediğini beyan ettiği, kolluk kuvvetleri tarafından tanzim edilen 28.02.2015 tarihli tutanakta,

sanığa suça konu eseri nereden aldığı sorulduğunda Ermenek ilçesinde ikamet eden, ismini ve açık kimliğini bilmediği ancak telefon numarasını bildiği bir şahıstan aldığını söylediğinin belirtildiği, mahkemece, sanık tarafından bildirilen telefon numarasını kullandığı tespit edilen tanık ...'in 15.02.2016 tarihli beyanında, sanık ile 10 yıldır arkadaş olduklarını, bir önceki yıl sanığın Silifke'ye giderken kendisine bir valiz emanet ettiğini ve bir hafta sonra geri aldığını, valizi kesinlikle açmadığını ve içinde ne olduğunu bilmediğini beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda,

suça konu eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, "gerek alınan tanık beyanları, gerek bilirkişi raporu ve gerekse de dosyada bulunan diğer tutanak ve raporlar dikkate alındığında sanığın savunmasının suç ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek savunmasına itibar edilmediği ve bu suretle sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediği" kabul edilerek mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Kolluk kuvvetlerince düzenlenen 28.02.2015 tarihli tutanakta sanığın imzası bulunmadığı gibi müdafii hazır bulunmaksızın alınan 02.03.2015 tarihli beyanında sanığın, telefon numarasını bildirdiği şahıstan eseri aldığına dair kolluk kuvvetlerine böyle bir cevap verdiğini ancak bunun gerçeği yansıtmadığını, suça konu eserin dedesinden kaldığını beyan ettiği, tanık Mustafa'nın, suça konu esere ilişkin bir bilgisinin olmadığı hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde açıklanan “kültür varlığı ticaretine aykırı hareket etme” suçunun maddi unsurları olan,

bildirimi yapılmamış olan kültür ve tabiat varlıklarının “satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” veya “kabul edilmesi” eylemlerinin hiçbirinin somut olayda gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin anılan Kanunun 70. maddesinde düzenlenen "korunması gerekli kültür varlığı bulundurma" suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delillerin hatalı değerlendirilmesi ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,