Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12107 K.2022/2859

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/663 Esas- 2015/593 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 17.08.2015-18.12.2015 tarihleri arasında 123 gün göz altında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, kararın 26.12.2015 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 4.500 TL maddi, 8.000 manevi tazminatın yakalanma tarihten itibaren faiziyle birlikte ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 4.135,40 TL maddi, 6.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihi olan 17.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin fazla miktarda manevi tazminata hükmedildiğine ve eksik araştırmaya yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’4.034,44’’ TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde “4.135,40’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,