Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12175 K.2024/5721

Sanık hakkında kurulan hükmün; mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ile verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olat tarihinde, gece vakti, saat 03.00 sıralarında,iki yönlü,aydınlatma olan banket bulunan yolda ölen sürücü idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek sola yöneldiğinde kazadan önce yolun sol tarafındaki bankete sanık tarafından park edilmiş çekiciye çarpması sonucu, otomobil sürücüsünün öldüğü olayda; trafik bilirkişi raporu ve kaza tespit tutanağı dikkate alındığında sanığın kusuru olmadığı kabul edilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Hakkında katılma kararı verilmeyen yaşı küçük mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyen sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, babasının ölümü nedeniyle suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü zorunlu vekili marifetiyle temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusurunun bulunmadığının belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-b maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1. bendinin yerine “Sanığın kusuru bulunmadığından üzerine atılı taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,