Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12310 K.2024/5504

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1 maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 5271 sayılı CMK'nın 231/5-6-8 maddeleri gereğince 5 yıl süreyle denetime tabi tutularak, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, anılan kararın 12.07.2011 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlenen ikinci suç için verilen mahkumiyet kararının 22.10.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar üzerine gerçekleştirilen yargılama sonucunda, 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi gereğince hükmün açıklanarak,

sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağından, bu kısmın çıkartılmak suretiyle düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki kamyonetle, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, meskun mahal dışı, iki yönlü, karlı ve buzlu yüzeyle kaplı parke kaplama köy yolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, hava şartları sebebiyle geri dönmek için geri manevra yaptığı sırada, aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek,

gidiş yönüne göre soldan yoldan çıkması sonucu 65 metre çalılık dolu uçurum alana yuvarlanmasıyla, otomobil içinde yolculardan birinin ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, tam kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün hak yoksunlukları uygulanmasına ilişkin 3. fıkrasının hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,