Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12318 K.2022/2569

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1085 Esas – 2015/912 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının taksirle ölüme neden olma suçundan 04.10.2014 - 07.11.2014 tarihleri arasında 34 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.11.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 1.040,00 TL maddi, 1.600,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının dava dilekçesinde 1.000,00 TL maddi tazminat talebinde bulunmasına rağmen, taleple bağlılık ilkesi gereği kazanç kaybının talep edilen 1.000,00 TL’nin üzerinde olacak şekilde taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak 1.040,00 TL maddi tazminata hükmolunması,