Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12413 K.2022/2367

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/359 Esas – 2015/489 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının yaralama suçundan 28.05.2015 – 01.10.2015 tarihleri arasında gözaltı ve tutuklama kararı verildiği, ancak tutuklama kararının infaz görmediği yalnızca 1 gün gözaltı kararının infaz gördüğü, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 10.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 30,61 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.