Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/156 K.2020/4293

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay günü, saat 19:20’de, meskun mahalde, aydınlatması olan, 12 metre genişliğinde, iki yönlü, yol şerit çizgisi olan, kuru, düz asfalt yolda, sanık ehliyetsiz bir şekilde sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken kontrolsüz kavşakta sola dönmek isterken kavşak içerisinde aracının sağ ön köşe kısmı ile karşı istikametten gelen katılanın sevk ve idaresindeki motosikletin sol yan kısımlarına çarpması sonucu sanığın asli kusurlu olarak katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike geçirecek ve organ kaybı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükme;