Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1600 K.2024/1870

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, Hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükmün tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu,

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan hüküm yönünden ise, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 125/2, 43/1, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 2.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına , tehdit suçundan 106/1-2. cümle, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hüküm yönünden reddi, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan hüküm yönünden bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebebi belirtilmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan ikrar içeren beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; kız arkadaşı olan katılanın ilişkilerini sona erdirmesine tepki olarak beraberlikleri döneminde çekilen katılana ait yarı çıplak görüntüler içeren fotoğrafları, katılanın annesine mesaj yoluyla iletip tehdit ve hakaretlerde bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, TCK'nın 125/2. maddesindeki hakaret suçundan ve TCK'nın 106/1. maddesindeki tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

A) Hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçuna ilişkin temyiz istemi yönünden; Sanığın geçmişte duygusal yakınlık yaşadığı katılanla birlikteyken çekmiş olduğu, katılana ait mahrem görüntüler içeren fotoğrafları, katılanın annesine sosyal paylaşım platformu üzerinden göndermesi eyleminin görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,