Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/176 K.2020/2520

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2 ve 62. maddeleri gereği 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, katılan vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2.725,00 Türk Lirası vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile Hazineye gelir kaydına dair Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2019 tarihli ve 2018/272 esas, 2019/282 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/08/2019 tarihli ve 2019/1962 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

1136 Avukatlık Kanununun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesindeki, “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklinde yer alan düzenleme ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/1. madde ve fıkrasında yer alan "(1) Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her

türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir." şeklindeki ve anılan Kanunun 325. maddesinde yer alan "(1) Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir.

(2) (Değişik fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.27.md) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır." biçimindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, takdir olunacak vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu,

Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06/01/2020 gün ve 94660652-105-55-18418-2019- Kyb sayılı istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2020 gün ve 2020/176 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından anılan karara, hakkında hükmedilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının esası yönünden itiraz edildiği, itirazın merciince reddedildiği, katılan vekilinin vekalet ücreti yönünden itirazına yönelik ise bir karar verilmediği anlaşıldığından;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurulması hâlinde, itiraz merciinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesinin şartlarının oluşup oluşmadığı, bu kapsamda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını etkileyecek hukuka aykırılık ile kararda hukuka aykırılık bulunup bulunmadığını inceleyebileceği, açıklanmayan mahkumiyet hükmü içeriğindeki hukuka aykırılıkların ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarını etkilemesi halinde denetlenebileceği, bu kararın varlık ve uygulanma koşullarını etkilemeyip hükmün bünyesine dahil hukuka aykırılıkların ise ancak davanın düşmesi veya hükmün açıklanması halinde temyiz kanun yolu ile incelenebileceği anlaşılmakla,