Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1768 K.2020/7460

2- Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatıngizliliğini ihlal suçundan CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK’nın 6352 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 134/2-1, 62/1, 53/1-a-c-d-e, 53/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 244/2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6352 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 134/2-1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2013 tarihli ve 2011/798 esas, 2013/551 karar sayılı kararının 16.07.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 28.07.2015 tarihinde TCK'nın 179/3. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 02.12.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2016/164 esas, 2016/475 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

A) Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi isabetsizliği, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasının koşullarının oluşmadığına, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre, sanık ...’in, kardeşi olan ve kovuşturma evresinde şikayetinden vazgeçen mağdur ...’e ait elektronik posta hesabına onun rızası olmaksızın giriş yapıp, bu hesapta mevcut mağdur ...’in eski eşi olan şikayetçi Besime’nin çıplak fotoğraflarını başkalarına göndererek ifşa ettiği iddiasına konu olayda;

TCK'nın 139/1. madde ve fıkrası ile 5560 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1-a madde, fıkra ve bendi gereğince uzlaşma kapsamında olan görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı soruşturma evresinde CMK'nın 253. maddesi uyarınca sanıkla şikayetçi Besime arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma evresinde de aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca bu eksikliğin giderilmediği anlaşılmakla, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uzlaştırma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükümü kurulması,