Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1777 K.2021/3229

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık müdafinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı 10/12/2019 tarihinde verilen hükmü, sanık müdafinin CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 08/01/2020 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

B) Katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; sanığın idaresindeki araçla meskun mahal içinde, gündüz vakti seyir halindeyken olay yeri sağa doğru sert dönemeçli viraja geldiğinde, viraja hızlı girmesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek, yolun solundaki yaya kaldırımı üzerinde yürümekte olan ölene çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Mahkemenin sanık hakkında tayin ettiği temel ceza miktarı ve TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yönelik takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Taksirle bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 85/1 maddesi olarak gösterilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nın 89/4. maddesi olarak gösterilmesi;

2)Sanık hakkında tayin olunan 3 yıl 9 ay süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, gün adli para cezasının 1365 gün yerine 1350 gün, 52/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında sonuç adli para cezasının 27.300 TL yerine, yazılı şekilde 27.000 TL olarak az belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının (1.) paragrafında yer alan "TCK'nın 89/4. maddesi" ibaresi kaldırılarak, yerine "TCK'nın 85/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi; hükmün paraya çevirmeye ilişkin (4.) ve (5.) fıkralarındaki ''1350 tam gün" ve "27.000 TL'' ibareleri hükümden çıkartılarak,