KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/1790 E., 2020/6430 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, iş yerinin, çatısı bulunmayan ve yağmurdan su alan damının yalıtımı için, ... ile sözleşme yaptığı, ...'un ... ile ...'ı işçi olarak görevlendirdiği, ölenin 11 metre yükseklikte olan iş yeri damına asansör ile kum çektiği esnada düşerek ölmesi, asansörün ise damdan zincire bağlı olarak boşlukta sarkık halde kalması şeklinde meydana gelen olayda, tanık ...‘in duruşmada verdiği beyanında, olaya konu asansörü kendilerinin kurduğunu, anılan inşaatta güvenlik malzemelerinin olmadığını, nasıl çalışmaları gerektiğini gösteren, talimat veren bir kimsenin bulunmadığını beyan etmesi,
tanık Kasım’ın duruşmada verdiği beyanında asansörün ...’e ait olduğunu söylemesi, sanığın duruşmada verdiği beyanında asansörün ve kurulumun ...’e ait olduğunu beyan etmesi karşısında; olaya konu binanın inşaatını üstlenen sanığın, piyasadan bulduğu işçi ... ile aralarında şifai olarak anlaştığı, olaya konu işin yapımında ...’i, ölen ...’i ve Kasım’ı olaya konu binanın damında yapılacak olan yalıtım işi için işçi sıfatıyla çalıştırdığı ancak anılan binanın inşaatı sırasında,
denetim ve gözetim görevini işinde ehil bir şantiye şefi tayin ederek yapmadığı ve bu nedenle işçi ...’in ölümünde tali kusurlu olan sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/1790, K. 2020/6430, 25 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama