Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1827 K.2021/1078

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda Rize Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/07/2019 tarihli ve 2019/4262 soruşturma, 2019/2314 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Rize Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/10/2019 tarihli ve 2019/1716 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar trafik kazasının meydana gelmesinde şüphelinin kusurunun bulunmadığından ve yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, olay sebebiyle şikayetçi olduğunu beyan eden müşteki ... ...’nun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesi kapsamında kati rapor alınmadığı, şüphelilerin kusur durumunu belirten Adli Tıp Kurumundan alınmış bir raporun dosyada bulunmadığı,

söz konusu raporların aldırılmasını müteakip, sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30/04/2020 gün ve 94660652-105-53-1348-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozma talebine atfen,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2020 gün ve 2020/47312 sayılı ihbarnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şüphelinin idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahal dışında üç şeritli karayolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, ilerideki yol ayrımına girmek için orta şeritten aniden sağ şeride geçen şikayetçinin sevk ve idaresindeki otomobilinin sol arka kısmına kendi aracının sağ ön kısımlarıyla çarpması sonucu şikayetçinin yaralandığı olayda, kaza tespit tutanağında şüphelinin kusuru olmadığı tespit edildiğinden bahisle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelinin kusur durumunun her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi bakımından,

tarafların kusur durumuna ilişkin Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi veya trafik bilirkişi raporu alınmasından sonra şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın kabülü yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olup;